domingo, octubre 30, 2005

se ti quexeses

se ti quexeses
eu dariache
mil
mil cousas
mil caricias
mil bikos
mil abrazos
mil
mil veces eu
diriache que te quero
pero non cho vou
a decir
porque ti
xa o sabes
porque eu
cada dia cho digo
e sabes que non e de
broma que
cho digo de verdade
con
todo
o meu


!!!!!!!!!!CORAZON¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡

lunes, junio 13, 2005

Un DíA + TeÑoMe QuE ErGuEr.....

Un día máis teñome que erguer ....
Un día máis teñome que erguer pensando...
Un día máis teñome que erguer pensando en ...
Un día máis teñome que erguer pensando en ti...

Pero tamén un día máis co soño de que esta vez sexa que si, pensando en que dunha maldita vez te esqueza...
Que deixe de pensar en ti, e que non poda decir que cando ti queiras eu estarei.


Non podo, teño que deixalo, teño que esquecerte,

teño que deixar de "FUMAR"

domingo, junio 12, 2005

Un VaL De LiNgUaS

Cando falamos do plurilinüismo dicimos isto, (número de linguas que existen no mundo),pois por iso temos que ter en conta que as linguas son iguais que as persoas, son como seres vivintes, xa que ó igual que nos an linguas nacen , morren, é esquecense...


viernes, junio 10, 2005

EnCe é uN PrObLeMa de ToDoS

Ence é o nome que recibe o grupo empresarial propietario de "ENPRESA NACIONAL DE CELULOSAS DE ESPAÑA" nestas ültimas datas e baixo o problema de ENCE Pontevedra, todo o mundo acusaba o BNG dos problemas que comezaban a suceder trala aparición de documentos que abalaban a hipotese de que o goberno local, o cal do frente está o BNG, lle ofertou uns terreos pera o traspase da planta de ENCE que ata o momento se encontra en "Lourizán" este e o lugar mais probable para que a Factoria de ENCE continúe co seu labor de fabrecación de papel tisú e contaminación da ría de Pontevedra.





Por iso eu digo "Manifestemonos todos para axpulsar a ENCE da ría de Pontevedra, polo ben da Ria é polo ben de todos"
Como me dixo un día un colega " Un home é un home, un gato é un bicho e ENCE é un problema político"

Espero contar co apoio de todos para que axudedes os pontevedreses na expulsión de ENCE da ría.
Polo ben da ria, polo ben de todos.

lunes, mayo 09, 2005

Lorenzo Varela

Aqui presentovos unha poesía de Lorenzo Varela, que é o homenaxeado no día das letras galegas.


HOMENAXE CATIVA A VALENTÍN PAZ ANDRADE
Non sei porqué:Xílgaros.
Veñen e van,non sei porqué:Xílgaros.
Xílgaros que van e veñensobor do vento mareirodo mar de Vigo.Gaivotas.Non sei porqué.Brancas gaivotas azuissobor do mar de Vigo.Non sei porqué.Non sei porqué, meu amigo.Tantos anos de sangue prestado que ninguén pagará. De camelias nos pazos, de ledos toxos ferintes. E ti e mais eu, meu amigo dándolle cada día á morte a súa ración.

(Poema escrito pouco antes do seu falecemento en Madrid, en 1978)

viernes, mayo 06, 2005

Estamos a un paso



Esta non e nova ningunha pero e o orgullo de moitos cules
xa que o Barça esta a un paso de gañar a liga e esperemos que o consiga
porque eu como calquer cule son temen anti madrilista
e por eso digolle o meu colega pichi que deixe dunha vez de poñer parvadas
como o himno do madri


¡ BISCA BARÇA E A GAÑAR A LIGA !
felicidades a todos os cules

miércoles, abril 27, 2005

busca parella en catalán

O outro día falando cuns compañeiros que estaban tentando buscar parella comentaronme algo sobre dun anuncio publicitario do goberno catalan que dicia algo así como "NON ACEPTES UNHA PARELLA QUE NON FALE CATALÁN"




















pois aqui queda a miña idea " liga sempre usando a túa lingua

Manifesto correlingua


Pon un bico na linguao teu bico no bicarelo do bico da linguae, sempre, con ela, bica.Mil primaveras máis para o galegobicos 1000 na miña, túa,súa, nosa lingua.Do teu -yo- ao meu -eu-que estoure un bico e que Galiza esperte.Que esperte de Fonmiñá a Cabo Vilán.Óiase, á fin,o bocexo da Galiza subversiva petrificada de séculos.Os rumorosos non din nada de nada mais si temos castiñeiros de mil anos que resisten e especies foráneas achantadas na terra que rosman en galego e reclaman futuro.Levantemos como estandarte a bandeira da imaxinación na que collemos todos/as,os/as que non naceron e os/as que están,os/as que han de vir e os/as que tiveron que marchartodos, desde aquí, acollidos, no mundo,desde aquí, en galego, no mundo.
Desde aquí, mentres oímos de lonxe o ruído da choiva e bailamos hip-hop na pista dun pub,mentres calamos cun amable descoñecido que encaixa no noso soño,mentres miramos como o camareiro lle serve unha copa á rapaza máis ghuai...quizais siga chovendo.Desde aquí, mentres respiramos esta música,agora pesada e monótona,mentres do curruncho máis escuroa fermosura desa parella nos reclama,mentres atrapamos un chisco de ollo previamente imaxinado,e xa somos paspáns namorados...quizais non cese de chover.Desde aquí, mentres fisgamos no bolso da amiga,mentres ensaiamos a retardada fuga, mentres nos queiman cun cigarro e só podemos ver a lúa sen as estrelas,quizais non pare xamais de chover.
Porque oídeo, nós somos:Unha prole de lucecús que alumean os buracos negros de Galiza.Un exército de corazóns preñados de utopía que freará a colonización da escuridade.Choiva maina que rega a nosa cultura milenaria.Humus patrio que garante a súa fertilidade.Elixir que todo o cura.Un si agudo no inestable pentagrama que esnaquizará espellismos.Lóstrego súbito que fará borralla da pel de cacique.Porque con respecto aos pesimistas nós somos optimistas,e, aínda que non venda,
Comprendemos que quizais para atraer a turistas sexa preciso falar
Pero nós preferimos as cousas núas,sentar á mesa ós nosos mitos,e despois, entre nós, leriar:pode que Murguía fose mullerengo,que Rosalía soñase coa sombra de Aguirre,que Otero aprobase todos os alumnos,E Pondal... Pondal quizais non casase por manter a pensión.E con respecto aos novos,preferimos o silencio xusto dalgúns/unhasque a cantarela doutros.
Así pois, luza ou non o Sol,sabédeo, seguiremos adiante. na palabra inarticulada dos proscritos da linguaxeno trémulo beixo da condición de amantena ollada terrosa da nai sen froitono arrecendo da uz e do xurelo no andén da estación e no cumio do outeirona fonte da praza e na corredoira das vacasno visible do invisible e no invisible máis visibleque esquiva a nosa,vosa descuberta porque o galego é a voz das palabras que nos silencian Cómprenos a lingua para sermos luz nesta EUROPA caduca.
Que aniñe a nosa verdade no ventoe paira no Parlamento.

esta é una boa historia

se vos conto o que esta tarde me pasou non ides creer, resulta que a moza dos soños de Pedro se me presenta na miña casa, en pelotas e cunha quenteira encima que nonn hai quen a aguante, pero sabedes o que vos digo que a rexeito e que lla mando a pedro a casa...

si como sse iso fose o que fariades vos, langrans, que andaes mais quentes, ca unha cociña de ferro.
claro que vos o ides creer, que lle vou mandar a moza tan caxonda a casa del non, pois non quedou na miña e imaxnade o que lle fixen...

esta semán e moi chunga

o luns tiven un pequeno percance, esquceume de que tiña exame, pero o mellor foi que o aprobei.
inda que a miña felicidae era grande todo torceu coa chegada de mariño (profesor de matematicas que suspende a todo cristo) matematicas que suspende a todo cristo) e como non ia ser menos a min tamén me tocou palmala e lvei un 2.